Facebook Twitter
gPlus 

คำแปล


tin (ทิน) n. adj. vt.
1. ดีบุกใช้เคลือบเหล็กวิลาศที่เรียกว่า tinplate และใช้ทำโลหะผสมที่เรียกว่า tin alloy สำหรับทำฝาประกับเพลา
2. เคลือบ (โลหะ, หัวแร้ง) ด้วยดีบุกหรือตะกั่ว
3. หุ้ม (บุหรี่, สบู่) ด้วยแผ่นตะกั่วบาง ๆ ที่เรียกว่า tinfoil
4. ภาชนะเหล็กวิลาศสำหรับหุงต้ม, กระป๋องเหล็กวิลาศสำหรับบรรจุอาหาร = tin can, บรรจุกระป๋อง

คำศัพท์แนะนำ ควรเรียนรู้

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Tคำศัพท์แนะนำหมวด T

กลับขึ้นด้านบน